Afbeelding bij artikel zelfbeeld en sauna; Irma van de Pol poseert zonder kleding

Ik ben vandaag voor het eerst in tijden weer eens een dagje naar de sauna geweest. Het was alweer een paar maanden geleden, maar naar de sauna gaan blijft far out mijn favoriete uitje! Heerlijk ontspannen, genieten en bijkletsen. En het is ook nog eens heel goed voor je!

Zeker na zo’n feestje van gisteren, wil ik weer zo goed mogelijk voor mezelf zorgen. Veel rusten, gezond eten, een vers jus-tje, veel fruit en zo’n lekkere sauna maakt het feest dan helemaal compleet!

Buikpijn door de sauna

Vroeger was ik in de sauna (maar trouwens ook daarbuiten!) alleen maar mee bezig hoe ik eruit zag. Wat denken al die mensen wel niet over me? Val ik niet teveel op? Is mijn rug niet te spekkig en mijn armen te breed? Hoe ziet mijn buik eruit als ik zo zit? Weet je wat? Ik blijf wel liggen; dan lijkt het nog wat..
Halverwege de dag begon de kramp in mijn buik. In plaats van lekker te ontspannen, had ik stress. Stress over mijn uiterlijk. Stress of ik er wel ‘goed genoeg’ uitzag. Of ik wel goed genoeg was.
En van stress krijg ik buikpijn. Van de hele dag mijn buik inhouden, kreeg ik nog meer buikpijn.

Dus dan maar blijven liggen. En als ik toch op moest staan, dan sloeg ik zo snel mogelijk mijn handdoekje weer om. Althans… handdoekje? Handdoek! Ik zocht de grootste handdoek uit, want dan kon ik mezelf helemaal bedekken.

Gelukkig heb ik hier nu geen last meer van. Na jaren struggelen, heb ik mijn zelfbeeld losgekoppeld van mijn lichaamsbeeld. Mijn uiterlijk bepaalt eindelijk niet meer hoe ik me voel.
Na 35 jaar… Want dat proces had tijd nodig. En coaching. En ook heel belangrijk waren voor hierin voor mij: Een doel hebben in mijn leven, de juiste mensen om mee heen en onvoorwaardelijke liefde. Wat ik nu eindelijk ook heb voor mezelf. Ongeacht een beetje meer vet hier en daar.

Dus nu kan ik hardop zeggen:
‘Ik ben blij met wie ik ben en blij met mijn lichaam!’ Tuurlijk heb ik nog af en toe onzekere momentjes, maar het beperkt mij niet meer.

Schoonheidsideaal

Helaas doet het dit bij veel vrouwen nog wel. En wij (Ingrid & ik) zijn van mening dat dit niet zo zou moeten zijn! Al die energie die verloren gaat aan onzekerheid, diëten en keihard voor jezelf zijn… Het belemmert je zo. En dat is zo zonde! Want waar draait het om in het leven? Lekker genieten met fijne mensen om je heen.

Niet om je continu druk te maken over je uiterlijk. Over wat andere mensen van je denken. Of je wel of niet voldoet aan dat belachelijke, onrealistische schoonheidsideaal.

Want in de media lijkt het alsof elke vrouw 1.75m lang is en een maatje 34/ 36 heeft. Ze blijft eeuwig 18 jaar oud, is super strak en heeft mooie volle, rechtopstaande borsten. Meestal heeft ze lange blonde of bruine lokken en een prachtige gladde huid, zonder putjes, vlekjes of hobbeltjes.

Zo zien vrouwen er dus uit EN zo moeten wij er dan dus ook maar uit zien! Maar waarom willen we dat eigenlijk? En hoe realistisch is het?

Ik heb vandaag namelijk eens een hele dag zo objectief mogelijk gekeken hoe het vrouwelijk lichaam er uit ziet. Ik heb zoveel mooie lichamen voor bij zien komen! In alle soorten en maten. Alle kleuren. Dik, dun, jong & oud. Zwanger, na zwangerschap, na ongelukken of operaties. Met borsten, zonder borsten, hangende borsten. Allemaal met vlekjes, putjes of ribbeltjes. Honderden lichamen, maar werkelijk geen 1 zoals die vrouwen in de media.

Dus hoe realistisch is dit eigenlijk? We willen het allemaal, maar blijkbaar bestaat het niet eens!

Wanneer worden we wakker? Gaan we houden van onszelf en ons lichaam. Met al onze hobbeltjes en bobbeltjes. Want juist die maken ons uniek. Laten we hier met z’n allen verandering in aanbrengen. Voor onszelf en voor alle toekomstige generaties!

Liefs, Irma.

1 Comment
  1. Daniella

    IK HEB VEEL RESPECT EN ADMIRATIE VOOR JE IRMA. Super mooi gedaan en geschreven! Lets love our lijf♡ 🤸‍♀️😍

Comments are closed.